• یکشنبه ۸ مهر ماه، ۱۳۹۷ - ۱۴:۳۶
  • دسته بندی : فرهنگي و هنري
  • کد خبر : 977-3787-5
  • خبرنگار : 57005
  • منبع خبر : خبرگزاری ایسنا منطقه قم

"انسان کامل" در نگاه مولانا


عضو هیئت علمی دانشگاه قم عنوان کرد: مهم ترین وجهی که در مکتب مولوی مورد غفلت قرار گرفته است، ابعاد مختلف انسان در نگاه مولوی است؛ چراکه مولانا به صورت گسترده در رابطه با انسان کامل و ویژگی های آن صحبت کرده است.

محمد رضا یوسفی درگفتگو با خبرنگار ایسنا منطقه قم، با تاکید براینکه امروزه انسان هویت اصلی خویش را تا حدی گم کرده است گفت: یکی از منابعی که می توان با مراجعه به آن، به ویژگی های یک انسان کامل پی برد و بُعدی از هویت انسانی را یافت، همین اشعار مولوی و نگاه او به انسان کامل است.

یوسفی با اشاره به اینکه نحله‌ها و فرقه‌های صوفیه به دو دسته تقسیم می شوند تاکید کرد: مکتب عراق(بغداد) و مکتب خراسان دو مکتبی هستند که در برخی اصول از جمله زهد و تجرد کاملا متفاوت و مجزا به شمار می روند. در مکتب عراق، دوری از مردم، گوشه نشینی و تجرد زیاد دیده می شود در حالی که در مکتب خراسان که سر منشا آن عرفان شرقی و یا همان ایرانی است، علاوه بر زهد بر شور و مستی و سماع نیز تاکید می شود.

این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: سماع صوفیه نیز یکی از آدابی است که مکررا مورد انتقاد قرار می گیرد و این مسئله مربوط به امروز نیست؛ بلکه در همان ابتدا نیز، مورد انتقاد فقها بوده است؛ فقهایی چون غزالی و فیض کاشانی در زمانی که اکثرا به سماع ایراد وارد می کرده اند با رعایت شرایطی، سماع صوفیه را مجاز دانسته اند؛ برای مثال غزالی معتقد است در صورتی که در سماع زن و کودک شرکت نکنند، این امر حرام نیست.

یوسفی بیان کرد: هم چنین نقل کرده اند که سماع صوفیه فی نفسه اشکالی ندارد بلکه در صورتی حرام است که برانگیزاننده رذایل اخلاقی چون شهوت باشد و در غیر این صورت اگر منجر به افزایش فضائل اخلاقی شود کاملا مجاز است.

این استاد دانشگاه با اشاره به اینکه سماع در صوفیه پس از مراسم چله نشینی آنان انجام می شود گفت: یک صوفی چهل روز در زاویه ای گوشه نشینی اختیار می کند و گاهی شیخ اجازه خروج او از چله را نمی دهد و به همین دلیل آنان معتقدند سماع پس از این چهل روز، از لحاظ جسمی و روحی برای صوفی لازم و نشاط آور است.

عضو هیئت علمی دانشگاه قم در رابطه با مذهب اهل تصوف تصریح کرد: درخصوص مذهب صوفیان با قطعیت نمی توان سخن گفت و غالبا به مذهب آنان، مذهب صوفی گفته می شود اما از قرائن دریافت می شود که مولانا سنی مذهب بوده است.

وی در پایان تاکید کرد: میان فرقه های عرفانی، حضرت علی(ع) را همگی به عنوان خاتم الاولیاء قبول دارند و این اعتقاد در میان اهل تشیع و تسنن تفاوتی ندارد و بنابراین صرف اینکه شخصی همچون مولانا از فضائل علی(ع) در اشعارش سخن گفته باشد نمی تواند دلیلی بر تشیع او باشد.



انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: