• یکشنبه ۲۱ بهمن ماه، ۱۳۹۷ - ۲۳:۱۴
  • دسته بندی : سیاسی
  • کد خبر : 9711-8785-5
  • خبرنگار : 7
  • منبع خبر : خبرگزاری ایسنا منطقه قم

/خاطرات انقلاب/

بعداز 40 سال، طمأنینه، سکوت و لبخند امام را از یاد نبرده‌ام

استاندار سابق قم و از مبارزین انقلابی و محافظ امام خمینی(ره) در سالهای ابتدایی انقلاب گفت: قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، به دلیل عدم شناخت از ماموران و ارتشی های مردمی یا طاغوتی، مبارزه مسلحانه نداشتیم و عمده فعالیت ها، تبلیغاتی و فرهنگی بود.

سید مهدی صادقی در گفت و گو با خبرنگار ایسنا منطقه قم، ضمن معرفی خود با اشاره به خاطراتی از دوران انقلاب و شکل گیری نهضت عنوان کرد: بنده متولد 1332 هستم که در سال 42 با اینکه یک نوجوان 10 ساله بودم در بسیاری از سخنرانی های امام(ره) در قم حضور می یافتم و از همان کودکی به نوعی با مبارزات و فضای انقلابی آشنا شدم.   خانواده من در مبارزات فعال بودند و پدر، جسته گریخته در جریان مبارزات و با دوستانی در ارتباط بود.

وی تصریح کرد: هیبت و منش امام(ره) فراموش نشدنی است، وقتی امام(ره) را دستگیر کردند و در اطراف حرم، جمعیت گسترده ای دست به اعتراض زدند، آن جا اولین باری بود که در سن نوجوانی شاهد چنین اعتراضاتی از نزدیک بودم.   آن روز شهید مصطفی خمینی با آن حالت صبور و آرام در بالای منبر مردم را به صبر و شکیبایی دعوت می کرد، ولی مردم در شور و هیجان بودند و با خشم اعتراض خود را به رژیم نشان می دادند.

صادقی اظهار کرد: جمع کثیری از درب جنوبی حرم خارج شدند و روی پل حجتیه به سمت سه راه خورشید رفتند یک انباری روی پل بود، هر کس چوبی برداشت و به سمت خیابان می دوید، من نیز همراه جمعیت بودم.

استاندار سابق قم افزود: آن طرف میدان نیز نیروهای ارتش و سربازانی که ماسک زده بودند ایستاده بودند و تیراندازی هوایی می کردند، مردم به سمت هتل های بلند مرتبه فرار می کردند، بعد از دقایقی، تیرهای مستقیم شروع شد،  تقریبا 15 زن که همراه جمعیت و از محله چهل اختران بودند روی پل حجتیه گیرافتاده بودند، روی پل با نیروهای ارتش و سربازان گلاویز شدند، در حالی که به سمت پل می دویدم متوجه شدم سه تن از خانم ها را از بالا به داخل رودخانه که ارتفاع 6 متری داشت پرت کردند.

صادقی تصریح کرد: آن روز تعداد زیادی از جمعیت در قم زخمی شدند بعد از آن حکومت نظامی شکل گرفت و مبارزات به مراتب با دشواری‌های بیشتری همراه بود.

وی خاطرنشان کرد: در آن ایام پدر به دلیل شرایط اقتصادی به خوزستان رفت اگر چه مبارزات را در جنوب کشور ادامه دادیم و در مسیر اندیمشک و یا مهران به توزیع اعلامیه می پرداختیم، یک روز با خودروی پیکان در مسیر بودم و به عادت همیشگی دسته ای از اعلامیه را به سمت تجمعی که ایستاده بودند منتشر می کردم.

این مبارز سیاسی بیان کرد: وقتی از کنار جمعیت دور شدم متوجه شدم که جمعیت در کنار ژاندارمری قرار داشت و هر لحظه ممکن بود ماموران، من را تعقیب کنند از این رو هر چه اعلامیه داشتم در زیر یک پل و در داخل پارچه ای پنهان کردم، اگر چه به نظر می رسید با سرعتی که داشتم ماموران نتوانستند و یا نخواستند من را تعقیب کنند.

وی گفت: بعد از شروع نهضت در سال 56 که با مقاله‌ای توهین آمیز علیه امام(ره)جدی‌تر شد با اینکه در خوزستان درس می خواندم، به قم آمدم و با گروهی از دوستان که عمدتا از فرزندان اقوام بودند فعالیت‌ها را آغاز کردیم و نوارهای امام را می گرفتیم و بعد از پیاده سازی و تکثیر، توزیع می کردیم.

صادقی عنوان کرد: برای خرید دستگاه تکثیر نیز با مشکلات زیادی مواجه بودیم و فروشنده ها به هر کسی این دستگاه را نمی فروختند، من جهت خرید این دستگاه در پوشش یک دانشجو به خیابان طالقانی تهران و به فروشگاهی مراجعه کردم و آن را خریدم.

وی اظهار کرد: در سال 57 مبارزات اوج گرفت و پاتوق ما عمدتا چهارمردان و دور شهر بود، من سه راهی یا همان نارنجک دست‍‌ساز را با روغن گلیسیرین و گوگرد درست می کردم و در اختیار بچه ها قرار می دادم تا اجازه ندهند سربازان و نیروهای ارتش وارد معابر و کوچه ها شوند.

این مبارز سیاسی بیان کرد: ما فقط تصمیم داشتیم ارتشی ها را بترسانیم، قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، به دلیل عدم شناخت از ماموران و ارتشی های مردمی یا طاغوتی، مبارزه مسلحانه نداشتیم و عمده فعالیت ها، تبلیغاتی و فرهنگی بود.

وی تصریح کرد: نگران بودیم نکند یک فرد بی گناهی کشته شود و یا لطمه ای ببیند، حتی برای احتیاط بیشتر سه راهی ها را از پشت بام،زپرتاب نمی کردیم و با کمین در کوچه، آن را به زیر تانک‌هایی پرت می‌کردیم که برای سرکشی به کوچه ها می‌آمدند.

استاندار سابق قم ادامه داد: وقتی سه راهی ها زیر تانک منفجر می شد، صدای وحشتناکی را تولید می کرد و تانک ها فرار می کردند و ما از دیدن این صحنه ها، انرژی می گرفتیم اگر چه همان سربازها و نیروهای ارتشی در اواخر دوران رژیم پهلوی و به ویژه بعد از رفتن شاه، با ما رفیق و با مردم همراه شده بودند، ما نیز خوشحال بودیم از این که در بین آن هیجانات، لطمه ای به آن ها نزده بودیم.

وی اظهار کرد: با نزدیک شدن به پیروزی انقلاب و شدت گرفتن مبارزات، منزل مصادره شده فرد نزول خوری را که در صفائیه قرار داشت به صورت پایگاه فرهنگی درآوردیم، در ابتدا تصمیم گرفتیم مبارزه مسلحانه باشد اما منصرف شدیم چون تشخیص افراد در آن شرایط نیز سخت بود.

این مبارز سیاسی یادآور شد: در جریان 17 شهریور نیز من در تهران و در مسیر راهپیمایی بودم اما در خیابان ایران مهر تصادف کردم و به راهپیمایی نرسیدم، بعد از کشتار مردم بی گناه به خیابان ژاله رفتم و شروع به رسیدگی به مجروحان کردیم گاهی همچنان تیراندازی می شد.

وی گفت: سرباز ها مستقیم تیراندازی می کردند، جوانی که 5 متر جلوی من ایستاده بود تیر مستقیم به پیشانی اش خورد و به شهادت رسید.

استاندار سابق قم در خصوص فعالیت های سیاسی در قم تصریح کرد: قم مرکز فعالیت های سیاسی و مبارزه با رژیم شاهنشاهی بود، و شروع انقلاب نیز بعد از سال 42 به طور جدی از قم آغاز شد و این حرکت ها به سراسر کشور رسید.

وی عنوان کرد: با توجه به اینکه مردم اسلحه‌ای در اختیار نداشتند، افرادی مانند شهید علی اوسط سنگ قلاب و فلاخن درست و با مهارت خاصی سنگ پرتاب می کرد، یک روز در همین مبارزات، تیر مستقیم در گذرخان به وی اصابت شد و شهادت رسید.

صادقی اظهار کرد: درگیری و گریز از سمت چهارمردان شروع می شد و به سمت صفائیه می‎رفت، در آن زمان خودرویی داشتم و به یاد دارم یک فرد زخمی را با چه مشقتی به درمانگاه رساندیم، در آن ایام مردم شبها از روی بام شعار می دادند و واقعا چه غوغایی بود.

وی گفت: من در حادثه فیضیه و کشتار طلاب و پرت شدن آن ها از روی بام ها، حضور داشتم بعد از کشتار صحنه های وحشتناکی را می دیدم؛ روحانیت در آن ایام نقش مهمی در جریان مبارزات داشت.

این مبارز سیاسی عنوان کرد: یک روز در جریان مخالفت مردم با یکی از لوایح شاه به یاد دارم که درب فیضیه باز شد و 200 روحانی به میدان آستانه ریختند و شعار می دادند "ما تابع قرآنیم، رفراندوم نمی خواهیم".  دیدم دو نفر با لباس شخصی و مشکوک در بین جمع هستند من نیز کلتی که همراه داشتم را درآوردم و چند تیر هوایی شلیک کردم و این افراد متواری شدند.

صادقی با اشاره به ایام بعد از پیروزی انقلاب اسلامی توضیح داد: امام(ره) بعد از انقلاب به قم آمد و در سخنرانی فیضیه حضور داشت من مدیر مرکز نگهبانی از امام(ره) و متصدی برنامه های محافظتی ایشان در سن 27 سالگی بودم.

وی گفت: مردم در کوچه ای که بیت امام(ره) قرار داشت جمع می شدند و علاقه خود را به ایشان نشان می دادند، امام(ره) نیز پاسخ محبتهای مردم را با تکان دادن دست و لبخندی ملیح نشان می داد، یک روز به یاد دارم فراموش کردیم مانعی که سر کوچه قرار دارد را برداریم آن روز ایشان وقتی مانع را بین خود و مردم دیدند به شدت عصبانی شدند.  امام  فرمودند این بار مانعی در این جا باشد آن را آتش خواهم زد، تا آن روز عصبانیت امام(ره) را ندیده بودم، وقتی مانع را برداشتیم سیل جمعیت به سمت ایشان آمد.

وی ادامه داد: ایشان شبها خودشان به نگهبان ها سرکشی می کردند و حتی برای آن ها خوراکی می آورد و با آن ها با محبت صحبت می کرد و این برای ما بسیار دلپذیر بود و از محبت ایشان واقعا احساس خوبی داشتیم.

صادقی اظهار کرد: در ایام پیروزی شخصیت های زیادی به دیدار ایشان می آمدند و از بزرگان و یا از خبرگزاری ها به امام (ره) سر می زدند و ما در کنار ایشان بودیم، یک روز امام(ره) را به مسجد امام حسن عسگری بردیم و همه جلوی ایشان حلقه زدیم.   به یاد دارم یک نفر با لحن عجیب که انگار از ته دل باشد و واقعا لحنی تکان دهنده بود به امام گفت الهی من فدای شما بشوم؛ امام(ره) در حالی که سرشان پایین بود یک تبسم زد، بعد از 40 سال طمأنینه، سکوت و نیم نگاه و لبخند ایشان را از یاد نبرده ام.

این مبارز سیاسی بیان کرد: افتخار دارم خطبه عقد در ازدواج ما را امام(ره) در شب عید غدیر سال 58 قرائت کردند وقتی به دفتر ایشان رسیدیم با اینکه محافظ امام(ره) بودم، اما خیلی از هیبت ایشان دستپاچه شدم، آن روز حسن صانعی وکیل من و امام(ره) نیز وکیل خانم شدند.

وی ادامه داد: ایشان فرمودند چقدر مهر کردید؟ گفتم 5 هزار تومان، گفتند کم است وقتی مادر خانم گفت 50 هزار تومان، امام(ره) رضایت دادند.

صادقی عنوان کرد: امام(ره) با توجه به بیماری قلبی به تهران رفتند و من با تشکیل سپاه وارد این مجموعه شدم و با حضور در کنار برادرانی چون شهید زین الدین، در پاکسازی کردستان حضور یافتیم و بعد در جنگ شرکت داشتیم.



انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: